Poffertjes als ontbijt. Dagboeknotities van een vechter.

FacebooktwitterpinterestFacebooktwitterpinterest

depressie dagboek ik wil

 

Je hebt goede ideeën en minder goede ideeën. Op je bek gaan en daarvan leren. Of het niet door hebben dat je telkens weer om dezelfde reden op je bek gaat.

Balansdag?

Poffertjes als ontbijt leek een goed idee. Lekker makkelijk. 10 Poffertjes op een ontbijtbord ploffen. 30 Seconden opwarmen in de magnetron. Poedersuiker erop. En opeten achter mijn laptop.

Mijn maag protesteert. Jij zou toch een balansdag nemen?

Ja ik zou, ik zal. Whatever.

Mijn hoofd voelt warrig en mijn maag geeft aan alweer leeg te zijn.

 

Doelen

Grootse doelen heb ik mezelf gesteld vandaag. Maar hoe bereik ik ze?

De keuze die gemaakt moet worden wilt aandacht. Maar ik heb hem achterin mijn hoofd gestopt.

Want als niet, wat dan?

 

Van het moeten doen met minder wordt je creatiever.

Als het echt moet dan doe ik het wel. Maar nu moet het nog niet. Dus ik stel uit want ik voel nog geen druk.

Dit zorgt ervoor dat ik door kabbel. Enigszins geleid door de stroom.

 

Ik wil verandering

Wanneer pak ik het heft in handen en neem ik mijn verantwoordelijkheid? Want alleen ik kan veranderen. Alleen ik kan mijn leven maken zoals ik het wil.

Maar hoe wil ik het dan? En lukt dat wel met die donker wolk die me altijd achtervolgt?

Zoveel vragen, maar nog niet genoeg antwoorden.

Dan maar schrijven. Alles eruit laten. Gedachten vormen zich via mijn vingers en mijn toetsenbord om in tekst op mijn scherm te verschijnen.

Ik ben misselijk. Maar dat komt niet door de poffertjes. Bijwerking van de medicatie. Net als vermoeidheid en een warrig hoofd. Maar alles is beter dan zonder de invloed  van psychofarmaca.

 

Ijzeren greep

Ook voel ik verdriet. Waarom precies dat weet ik niet. Of wil ik het niet weten?

Het verbergt zich achter mijn hart. In mijn gedachten zie ik een metalen hand die grip houdt. Me inperkt, me klein houdt, me belemmert in alles wat ik doe.

 

Dankjewel

Goed, positief blijven. Waar was ik ook alweer dankbaar voor?

Oh ja. Ik adem diep in en zet YouTube uit. Wat klinkt muziek uit een laptop toch ontzettend lelijk.

Ik ben dankbaar dat…… ik vanochtend mijn zoontje naar school kon brengen. Zijn eerste schooldag op de basisschool. Dankbaar dat ik hem vanmiddag zelf op kan halen.

Dankbaar voor naaste familie en beste vrienden. Die willen luisteren. Bij wie ik me veilig genoeg voel om eerlijk te zijn. Waarvan ik weet dat ze niet weglopen voor mijn donkere kant. Maar bij wie ik me ook kan laten zien op mijn slechtst.

Dankbaar dat ik alweer een kans heb gekregen om te veranderen? Om uit te zoeken wat ik wil?

Ik. wil. dat. ik. deze kans met beide handen aangrijp. Ik wil dat ik de patronen die zich al zo lang herhalen in mijn leven doorbreek. Ik wil doen waar ik blij van wordt. Punt.

 

 

 

 

FacebooktwitterpinterestFacebooktwitterpinterest

Leave a Reply