Kleinkinderen… een heel speciaal volkje

kleinkinderen opa

Door opa Barry

Mijn Tsjip…

Ikzelf heb er een stuk of wat. Jongens, meiden, van een paar maanden tot puber, van “echte” tot “stief”, het maakt niet uit, ze zijn me allemaal even lief. Tuurlijk zijn er verschillen, gelukkig wel, maar die maken het juist nog leuker.

Een belangrijk verschil zit wel in de afstand, in de frequentie waarmee je elkaar ziet. En dat is een ongelijke strijd, want er is er maar één die dichtbij woont en dus vaker een middagje op bezoek komt.

Dan trek je wat meer samen op, leer je elkaar beter kennen en heb je eerder een band.

Ik vond dat eerst best moeilijk, het voelde of ik de anderen achterstelde, het voelde alsof ik een waardeoordeel maakte. Maar zo werkt dat nou eenmaal. Je bent meer samen en doet meer samen. Continue reading →

Mama’s gezocht!

mama gezocht mama's

 

Interview?

Voor een nieuwe rubriek op MomMandy ben ik zoek naar mama’s. Mama’s die nog mama gaan worden, doorgewinterde mama’s met meerdere kids, werkende mama’s, thuisblijf mama’s, bonus-, -stief, -bio, -pleegmama’s. Het maakt niet uit, als je maar mama (in wording) bent. Ik wil je graag interviewen over hoe jij het moederschap ervaart en hoe jij in balans blijft.

Vul het aanmeldformulier in en wie weet lees je jouw verhaal straks terug op MomMandy.com!

 

 

De balans opmaken

balans opmaken

Een nieuwe baan, weer studeren, zorgen voor mijn gezin en ook nog tijd voor mezelf nemen. Lukt dat wel of niet?

De afgelopen maanden stonden in het teken van werken en school. Mijn sociale contacten stonden op een laag pitje. Al mijn energie ging naar mijn nieuwe doel: Verzorgende IG worden. Ik ben nog steeds blij dat ik deze keuze heb gemaakt. Ik haal voldoening uit het werk. De contacten met de cliënten zijn warm en soms ook een uitdaging. Ik leer veel over mezelf omdat mijn collega’s, werkbegeleiders en cliënten mij een spiegel voorhouden. De feedback die ik krijg is over het algemeen positief maar soms ook erg confronterend. Continue reading →

Een Opabuik

kinderlogica

Als Logan mijn appartement binnenkomt weet hij de weg. Heerlijk om te zien dat hij zich thuisvoelt!

En hij heeft zo zijn vaste patroon: opa dag zeggen, jas uit en dan alle autootjes uit de speciaal voor hem gereserveerde lades tevoorschijn halen. Hij kan heel goed alleen met die autootjes spelen, alles wordt keurig in file opgesteld.

Of we hebben samen iets te klussen: “dingetjes repareren” en dan heeft hij hier zijn eigen gereedschapskistje, met (bijna) echt gereedschap. Continue reading →